Honderdtwintig miljoen,' zei mijn ex-schoonvader, terwijl hij de cheque over het gepolijste mahoniehouten bureau schoof alsof mijn huwelijk, mijn toekomst en zelfs mijn zwijgen tot één enkele handtekening konden worden gereduceerd. 'Teken de nietigverklaring en verdwijn voordat mijn zoon terugkomt.' Ik tekende terwijl ik de vierling van zijn zoon droeg – amper zes weken oud, en al behandeld alsof ze er nooit hadden mogen zijn. Vijf jaar later, op de middag van de gebeurtenis die ze trots 'De Bruiloft van het Decennium' noemden, was ik ...